راستش بلد نيستم حرفاي دلمو چه طور بزنم و

 چه طور احساس دلتنگي مو بيان کنم

به هر حال
مي خوام واسه ي 2,3 ماهي وبلاگ رو تعطيل کنم

میام به نظراتتون سر می زنم


نمي دونم تا حالا اين موقعيت براتون پيش اومده يا نه؟

که حرفاي دلتون و دلتنگيتون اون قدر زياد شده

 که نمي توني به زبون بياري با اون که واژه ها زياد هستن

 
ولي خوب جواب گوي اين حرف دل نيست

من مي خوام برم و به حرفاي دلم گوش بدم

 و دليلشو پيدا کنم و باهاش کنار بيام

و در آخر مي خوام از فاطمه خانم.آقا سعيد.آقا احسان. آقا سینا.آقای صادقی.

 آقا افشين.آقا ابراهيم(ني نوازان).همسفر عشق.آقا اسماعيل و دوستای دیگه

تشکر کنم که هيچ وقت منو تنها نذاشتن و هميشه با هام بودن

راستی تو رو خدا قلف وبلاگو نشکنین آخه وبلاگ از هم می پاشه

خراب می شه ممنونم

فعلا بای